Pears can fly.

Nadeszła nieubłaganie niczym śmierć. Była nie do powstrzymania niczym lodowiec. Nienawidzę ją i kocham jednocześnie i to z tych samych powodów. Dlaczego? Bo tak na prawdę jako człowiek pozostaję zwierzęciem i moje ciało reaguje na koniec zimy tak samo jak organizm królika, czy psa. Bo któż z nas nie zakochuje się na wiosnę? Mi zdarza się to regularnie. Rozgrzewam się wiosną, by spłonąć ostatecznie latem, ostygnąć jesienią i pogrążyć się w arktycznym lodzie na zimę. I teraz właśnie cały cykl zaczyna się od początku. Zakochałem się. Uczucie samo w sobie jest zawsze dobre, ale to okoliczności w jakim występuje sprawiają, że staje się tak nieznośne. To tak jakby powiesić Mona Lisę na głowicy nuklearnej. Dalej jest piękna ale w tych okolicznościach będzie siać więcej spustoszenia niż czaru. Mimo to ten dreszcz jaki się czuje patrząc na tę drugą osobę, to ciepło przy każdym jej uśmiechu jest warte późniejszych cierpień. A zatem przyjdzie mi spłonąć po raz kolejny. Adios!